ଭାରତର ବିଭିନ୍ନ ହାଇକୋର୍ଟ (ସେ ଓଡ଼ିଶା ହେଉ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟ) ବାରମ୍ବାର ଏହି କଥା ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ, ଜଣେ ମହିଳା ଯଦି ପ୍ରାପ୍ତବୟସ୍କ (୧୮ ବର୍ଷରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱ), ତେବେ ତାଙ୍କର ନିଜ ଜୀବନ ଏବଂ ରହିବା ସ୍ଥାନ ବାଛିବାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସାମ୍ବିଧାନିକ ଅଧିକାର ରହିଛି।
ଭାରତୀୟ ସମ୍ବିଧାନର ଧାରା ୨୧ (Article 21) ଅନୁଯାୟୀ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାଗରିକଙ୍କୁ ଜୀବନ ଜିଇଁବାର ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସ୍ୱାଧୀନତାର ଅଧିକାର ମିଳିଛି। ଜଣେ ପ୍ରାପ୍ତବୟସ୍କ ଝିଅ କାହା ସହିତ ରହିବେ ବା କେଉଁଠି ରହିବେ, ସେଥିରେ ପରିବାର ବା ଅନ୍ୟ କେହି ଜବରଦସ୍ତି ହସ୍ତକ୍ଷେପ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
କୋର୍ଟ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି ଯେ, ଝିଅଟି ପ୍ରାପ୍ତବୟସ୍କ ହେବା ପରେ ସେ ଆଉ କାହାର “ସମ୍ପତ୍ତି” ନୁହଁନ୍ତି। ପିତାମାତା ତାଙ୍କୁ ଭଲ ପାଇପାରନ୍ତି କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଉପରେ ନିଜର ନିଷ୍ପତ୍ତି ଲଦି ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଯଦି ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଘରୁ ବାହାରେ ବା ଅନ୍ୟ କାହା ସହ ରହିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କୁ କେହି ଅଟକାଇ ପାରିବେ ନାହିଁ।
ଅନେକ ସମୟରେ ପରିବାର ଲୋକେ ଝିଅକୁ ଜବରଦସ୍ତି ରଖିବା ବା ଝିଅ କେଉଁଆଡେ ଚାଲିଗଲେ “ଅପହରଣ” ମାମଲା ରୁଜୁ କରନ୍ତି। ଏହିଭଳି କ୍ଷେତ୍ରରେ କୋର୍ଟ ଝିଅର ବୟାନକୁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତି। ଯଦି ଝିଅ କୋର୍ଟରେ କୁହନ୍ତି ଯେ ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଅଛନ୍ତି, ତେବେ କୋର୍ଟ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଦିଅନ୍ତି।
